Protest Plismona

Adolygiad o Reoleiddio ac Arferion Cyfredol yng Nghymru a Lloegr gan Austin Hill

Mae protestio cyhoeddus wedi cael ei gydnabod ers tro fel arfer democrataidd hanfodol yn y Deyrnas Unedig, gan wasanaethu fel modd i unigolion a grwpiau fynegi anghydfod, dylanwadu ar ddadl wleidyddol, a dwyn pŵer i gyfrif. Mae hawliau protest sydd wedi’u hymgorffori mewn cyfraith ryngwladol wedi dod dan bwysau cynyddol yn y DU o ehangu pwerau deddfwriaethol a phlismona.

Mae cyfres o fudiadau protest proffil uchel wedi ysgogi llywodraethau olynol i ailddiffinio ffiniau protest ‘derbyniol’. Mae hyn wedi arwain at gorff cynyddol o gyfraith sy’n ceisio nid yn unig reoleiddio trefn gyhoeddus ond hefyd atal ffurfiau o brotest aflonyddgar a ddeellir yn draddodiadol fel rhai canolog i ymgysylltiad democrataidd. Ochr yn ochr â’r datblygiadau cyfreithiol hyn, mae arferion plismona wedi dod yn fwy milwrol, yn fwy soffistigedig yn dechnolegol, ac wedi’u cyfeirio at reolaeth ragflaenol, gan godi pryderon ymhlith sefydliadau rhyddid sifil, academyddion, a chyrff hawliau dynol rhyngwladol.

Mae Crynodeb Protest Plismona Austin Hill 101225 , yn archwilio sylfeini cyfreithiol hawliau protest yng Nghymru a Lloegr, esblygiadau diweddar y fframwaith statudol, a thirwedd newidiol anghydfod plismona. Gyda’i gilydd, maent yn goleuo tuedd ehangach: ehangu cyson pŵer y wladwriaeth dros brotest mewn ffyrdd sy’n profi terfynau ymrwymiadau hawliau dynol y DU yn gynyddol.